----------------------

بمان، نه برای من

بمان
نه برای من
برای این کوچه
که انتهای آن
در سپیده و انتظار گم می شود
برای این خانه
با دلتنگی هایی که از پیراهن زنانه اش می ریزد
برای این اتاق
با دنده های شکسته در زخم بی کسی
برای عشق
که در قهوه ای چشم های توعریان میشود
بمان
نه برای من
برای این درخت
که قرار بود یک قفس آواز
بر شاخه هایش بیاویزی
برای این بهار بمان
برای این بهار
که روی شانه هایت افتاده
و ترکت نمی کند.

شاعر:فرنگیس شنتیا

از کتاب: اوی من _چاپ اول ۱۳۹۶ _نشر فصل پنجم

منبع:کوچه باغ شعر

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “بمان، نه برای من”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ صحیح را وارد نمایید(از اعداد انگلیسی استفاده کنید) *