محبوس شدم گوشه ی ویرانه ی عشقت

ای آنکه مرا برده ای از یاد، کجایی؟
بیگانه شدی، دست مریزاد، کجایی؟

در دام توأم، نیست مرا راه گریزی
من عاشق این دام و تو صیّاد، کجایی؟

محبوس شدم گوشه ی ویرانه ی عشقت
آوار غمت بر سرم افتاد، کجایی؟

آسودگی ام، زندگی ام، دار و ندارم
در راه تو دادم همه بر باد، کجایی؟

اینجا چه کنم؟ از که بگیرم خبرت را؟
از دست تو و ناز تو فریاد، کجایی؟

شاعر: پریناز جهانگیر

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “محبوس شدم گوشه ی ویرانه ی عشقت”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ صحیح را وارد نمایید(از اعداد انگلیسی استفاده کنید) *

----------------------------------------------------------------------