---------------------- ---------------------

وسواس کندن پوست و روشهای درمانی

کندن پوست، عملی است که گاهی از افراد سر می‌زند. زمانی که این عمل بیش از حد رخ دهد و موجب آسیب رساندن به بدن شود، وضعیت اختلال کندن پوست اتفاق می‌افتد و نیازمند رسیدگی و درمان است.
دراماتولومِیْنیا (Dermatillomania) یا اختلال کندن پوست نوعی اختلال وسواسی است.تشخیص این نوع اختلال ها اغلب دشوار بوده و از روش‌هایی همچون کنترل محرک برای درمان استفاده میشود.. این اختلال، کندن پوست لب، کندن زخم، پوست اطراف ناخن، ممکن است تا جایی پیش برود که بسیار مکرر اتفاق بیافتد و باعث ایجاد زخم، خونریزی و درد شود.
اختلال کندن پوست چیست؟
اختلال کندن پوست، نوعی رفتار تکرار شونده “خود مراقبتی” به نام “رفتار تکراری متمرکز بر بدن” (BFRB) تلقی می‌شود. انواع دیگر این نوع رفتار شامل کندن موی وسواسی، کندن ابرو، جویدن ناخن بوده که موجب آسیب رسانی به بدن می‌شود. همچنین این اختلال در زمره‌ی اختلالات وسواس جبری نیز دسته بندی می‌شود. زیرا فرد به مرور زمان به صورت ناخودآگاه، اجباری برای انجام این عمل وسواس گونه احساس می‌کند.افرادی که به این اختلال دچار هستند، اقدام به کندن جای جوش، جای زخم و … می‌کنند، چون نمی‌خواهند بخشی از پوست یا بدنشان را که در نظرشان نقص تلقی می‌شود ببینند.
انواع اختلال کندن پوست:
اختلال کندن پوست به دو شکل رخ میدهد:
کندن پوست به شکل غیر ارادی:حالتی که فرد بدون توجه و بدون اضطراب پوست خود را می‌کند.
کندن پوست به شکل متمرکز:حالتی که فرد دچار تنش و اضطراب است، اما بعد از کندن پوست خود آرام می‌شود.

علائم و تشخیص وسواس کندن پوست
تشخیص اینکه این اختلال در یک حالت عصبی و خفیف بوده یا اینکه یک مشکل جدی و نیازمند درمان است کار سختی میباشد.اما پاسخ به سوالات زیر میتواند در تشخیص نوع بیماری بسیار موثر باشد:
آیا در طول روز برای کندن پوست زمان زیادی صرف می شود؟
آیا فرد در زمان فکر کردن به کندن پوست خود، از این کار ناراحت می‌شود؟
آیا جای زخم قابل تشخیصی براثر کندن پوست روی بدن ایجاد شده است؟
آیا کندن پوست باعث اخلال در کار و زندگی اجتماعی بیمار شده است؟ به عنوان مثال به علت وجود جای زخم از رفتن به استخر یا باشگاه خودداری شود.

مبتلایان به اختلال کندن پوست، پوست همه ی قسمتهای بدن خود را میکنند تا جایی که منجر به ایجاد جای زخم شود. سپس جای زخم‌های قبلی را نیز می‌کنند تا منجر به خونریزی گردد. این کار میتواند با استفاده از ناخن، سوزن، موچین یا حتی با گاز گرفتن انجام شود و ممکن است در طول روز ساعت‌ها وقت صرف این کار شود.
اما این افراد تمایل زیادی به پنهان کردن جای زخم‌های ایجاد شده توسط خودشان دارند و از رفتن به مکان‌های عمومی که ممکن است زخم‌هایشان بدون پوشش باشد خودداری می‌کنند. یا با استفاده از آرایش، کلاه، نوع لباس و هر روش دیگری تلاش می‌کنند جای زخم خود را بپوشانند. دیگران به راحتی می‌توانند احساس خشم، خجالت و شرم را در این افراد تشخیص دهند.
روند پیشرفت اختلال کندن پوست:
این اختلال هم در کودکان و هم در جوانان ممکن است رخ دهد. درواقع هرکسی با هر سنی در معرض ابتلا به این نوع وسواس قرار دارد. از عوامل زیر میتوان به عنوان عوامل تشدید کننده ی اختلال کندن پوست نام برد:
+ پس از یک عارضه‌ی پوستی مثل جوش، عفونت پوستی یا جراحت؛ فرد ممکن است جای زخم یا جای جوش را بکند. او با اینکار باعث ایجاد جراحت بیشتر می‌شود و از بهبودی زخم و عارضه پوستی جلوگیری می‌کند. هرچه بیشتر این عمل را انجام دهد، پوست بیشتر دچار خارش شده و فرد بیشتر زخم را می‌کند؛ و این چرخه ادامه خواهد داشت…
+ افراد ممکن است هنگام تحمل فشار یا استرس؛ یکبار گوشه‌ی ناخن، پوست لب یا جای زخم را کنده و احساس آرامش بیشتری را تجربه کنند.اما بعد از این تجربه‌ی روانی خوشایند ممکن است این عمل به یک عادت و بعد به یک اختلال تبدیل شود.

راه های درمان اختلال کندن پوست
این بیماری نوعی بیماری روحی و روانی است و راههای درمانی از طریق مشورت با روانشناس و گا‌ها در موارد پیشرفته مراجعه به روانپزشک و مصرف دارو میباشد.از منظر روانشناسی دو نوع روش درمانی برای این اختلال وجود دارد:
+ تمرین معکوس عادت: در این متد درمانی، روانشناس سعی می‌کند شرایط و موقعیت‌هایی که فرد مبتلا در آن‌ها اقدام به کندن پوست خود می‌کند را شناسایی کند. این شرایط می‌تواند هرنوع موقعیت استرس زا و ناخوشایند برای بیمار باشد. بعد از تشخیص این موقعیت‌ها روانشناس راهکار‌های جایگزین برای مقابله با احساس بد به بیمار پیشنهاد می‌کند. برای مثال در مواقع استرس یک اسباب بازی پلاستیکی را فشار دهند، آدامس بجوند و ….
+ روش کنترل محرک: روش بعدی تغییر موقعیت‌های استرس زا و تحریک کننده است. در این روش روانشناس بعد از تشخیص موقعیت‌هایی که بیمار در آن اقدام به کندن پوست می‌کند، برای تغییر آن‌ها تلاش می‌کند. برای مثال در موارد اختلال شدید فرد با پوشیدن دستکش این رفتار خود را کنترل می‌کند یا حتی ممکن است با حذف آینه از زندگی روزمره، فرد را از دیدن آثار و زخم‌های پوستی منع کنند.

اگر به اختلال کندن پوست دچار شدیم چه کنیم؟
اولین قدم برای روبرویی با این مشکل، تحقیق و بررسی سوابق کاری روانشناسان و انتخاب یکی از آنهاست. معمولا انتخاب روانشناس متخصص و کارکشته کار آسانی نیست، اما با کمی تحقیق می‌توان ریسک این کار را به حداقل رساند. برای درمان این بیماری توصیه میشود به روانشناس متخصص در حوزه‌ی اختلالات وسواس جبری مراجعه شود.
مراجعه همزمان به متخصص پوست نیز مفید است زیرا بیمار از سلامت پوست خود مطمئن میشود یا آسیب‌هایی که به پوست خود رسانده‌ است را درمان می کند.این کار به روند درمان اختلال وسواس گونه‌ی بیمار نیز کمک خواهد کرد.

برگرفته از سایت ستاره

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “وسواس کندن پوست و روشهای درمانی”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ صحیح را وارد نمایید(از اعداد انگلیسی استفاده کنید) *

----------------------------------------------------------------------